EDİP YAŞAR SONSUZLUĞA UĞURLANDI

EDİP YAŞAR SONSUZLUĞA UĞURLANDI
EDİP YAŞAR SONSUZLUĞA UĞURLANDI10.07.2018 13:41

 EDİP YAŞAR SONSUZLUĞA UĞURLANDI

8 Temmuz Pazar günü gece 23.00’te geçirdiği kalp krizi sonucu hayata veda eden  Edip Yaşar (71) 9 Temmuz Pazartesi günü Borçka Merkez camii’nde Öğlene müteakip kılınan  Cenaze namazının ardından İbrikli Köyü- Esentepe (Nigya) Mahallesi’nde  aile mezarlığında sonsuzluğa uğurlandı.  Cenaze namazına Borçka Belediye Başkanı Aslan Atan, Dost, akraba ve Borçka halkı katıldı. Borçka’da çok sevilen ve sayılan  renkli kişiliği ile herkesin kalbinde taht kuran Edip Yaşar evli ve 8 çocuk babasıydı. Esentepe’de komşusu olan Yaşar’ın vefatından sonra duygularını dile getiren bir yazı yazan  Gazeteci Sami Özçelik şu ifadelere verdi;

“SENİ UNUTMAYACAĞIZ EDİP AMCA...

Dünyada tanıdığım en güzel, özü, sözü bir, sadece insan olmanın bir örneğiydi O.. O'nu son kez 4 Temmuz 2018 Çarşamba günü gördüm. Bizim yer davamızda şahitti. Ağremde uzun uzun sohbet ettik. Azrail'in kendisine geldiğini 3. kalp krizini geçirdiğini, Azrail'den bir kaç gün daha izin aldığını belirterek şakalaştı. Gerçekten birkaç gün izin aldığını bugün anladık.

Gitmeden 4 gün önce nasihatini verdi. Özetle şunları söyledi; “Dünya senin olsa ne olur evlat!.. boyun kadar toprak ve geldiğin gibi çıplak boyun kadar da 5 metrelik kefen denen bez parçasıyla Allah'a döneceğiz. Değmez, hiç bir şeye. İnsan olabilmek, insan kalabilmek dünyadaki en büyük başarıdır. Gerisi kendini kandırmak, öte beridir. Geçenlerde 39 yaşında eniştem rahmetli oldu.

Bu da bizi çok üzdü. Ölüm gence yaşlıya bakmıyor. zamanı gelen sessizce dünyadan göçüyor insan... Eğer geride hoş bir sada bırakabiliyorsanız ne mutlu size.. Adınızın geçtiği yerde eğer rahmetle anılıyorsanız, eksikliğinizden söz ediliyorsa siz bu dünyanın zenginiymişsiniz demektir.. ben hep bu duygularla yaşadım.

Bilerek bir tek kalp kırmamaya özen gösterdim. Bilerek karınca ezmedim. Oldu da biriyle konuşurken onu kırdığımı düşündüğümde onunla tekrar konuşur, eğer yanlış bir anlamaya meyil vermişsem özür dilerdim...

Biz bugün varız, yarın yokuz gençler.. Sizin bir avantajınız var. Köyümüzün tahsil seviyesi yükseldi. İyiyi,kötüyü, doğruyu, yanlışı ayırt edebilirsiniz. Bir de köyünüzü ihmal etmeyin. Büyüklerinizi, annenizi babanızı da ihmal etmeyin..

Biz yaşlandıkça duygusallaşıyoruz, çocuklaşıyoruz. İstiyoruz ki hep bizimle olun, hep yanımızda olun. Bu mümkün değil elbet, çalışmanız lazım, yarınlarınızı kazanmanız lazım.. Çocuklarınızı okutmanız, ailenizi geçindirmeniz lazım.. Ama biz isteriz işte..”

Edip Amca, köyümüzün ana rengiydi. Gök gözlü, güler yüzlü. Bıyıkları semboldü. Onu babacan yapardı pala bıyıkları.. Hani bir Türkü vardı ya. Pala Remzi derler onun adına.. İşte oydu Edip amca...

Tüfek aldım çıktım keklik avına /Ta Artvin'den geldim Borçka çayına

tanıdıklar bir yiğidi meth eder /Pala Remzi derler onun adına

Alem Remzi'den razı Sordum namın verdiler /Pala Remzi dediler

Pala, bıyığı değil, yüreğidir dediler / Remzi yücelerden çıkıp bakarmış /

Ara sıra ilhamına uğrarmış /Mevlam tek hükümdar "O" dur var eden

Hele bakın ne yürekler yaratmış //Alem Remzi'den razı

Alem Edip amcadan razı. İbrikli ESentepe bugün yaslı. Bugün güneş doğmadı Nigyaya, Çünkü Edip amca gök gözlerini açmadı, Gök mavi değilse Güneş o gün gözükmez... Allah Rahmet eylesin.. mekanın Cennet olsun Edip amca.. Hakkını helal. bizden yana hakkımız yok sana ama helal olsun....

ARTVİN POST

 


Etiketler: vefat

Diğer Güncel haberleri

  • PAYLAŞ

YORUM EKLE

Misafir olarak yorum yapıyorsunuz. Üye Girişi yapın veya Kayıt olun.