• Ana Sayfa
  • »
  • ZÜBEYDE HANIM’IN ŞAHSINDA…

ZÜBEYDE HANIM’IN ŞAHSINDA…

ZÜBEYDE HANIM’IN ŞAHSINDA…

Anneyi tam olarak bugüne kadar tam olarak anlatan ne bir şair,  ne bir yazar, ne düşünür kısaca hiç kimse çıkmamıştır. 
 Ve Allah insanı yarattı. Kadın ve erkekten ibaret... Sonra kadın ataerkil bir salgın hastalıkla yok edildi. İnsan sınıfından atıldı, Kadın dendi sadece!..  İnsan Hakları’nın dışında Kadın Hakları diye ayrı bir sayfa açtılar! Oysa Anne olmadan hiç kimse ve hiçbir şey olmazdı. Öyle olsaydı Allah erkeği tek yaratırdı.  
En büyük sorun kadını malı gibi gören zihniyettir. “Ya benimsin ya toprağın” diyen korkunçlardır!  Bundandır bu kadar çok kadına şiddet. Tecavüz,  istismar, her türlü aşağılama.  Anaya saygı sadece el öpmekle olmuyor beyler. Onun siyasette, ekonomi de yeri nerede?  Toplumda, bürokraside, valilik, kaymakamlık, muhtarlıkta ne kadar ana söz sahibi?   
Eğer dünyayı anneler yönetseler, dünyanın her yerinden sevgi fışkırır. Silah fabrikaları kapanır. Dünya cennet bahçesine döner. Çünkü annelerin ayağı altındaki cenneti maalesef  “ben erkeğim, her şey benim için yaratıldı, ben ne istersem onu yaparım diyen kafası örümcek ağı ile dolu kıllı yaratıklar cehenneme çeviriyor.
 Bütün annelerimizin, kadınlarımızın anneler gününü kutluyorum. Hele de ille de engelli annelerimizin.. Atatürk’ün annesi, güzel insan Zübeyde Hanım’a Atatürk gibi bir dehayı, devlet adamını lideri Başöğretmeni ve muhteşem bir insanı dünyaya getirdiği için hakaret eden, iftira atan alçak ve namussuzları lanetliyorum.  Zübeyde Hanım’ın   şahısında  tüm annelerinizin önünde saygıyla eğiliyorum…  Ben 2 ünlü şairin güzel şiiriyle sözü noktalamak istiyorum.
ANNEN 
Sen bir avuç bebektin 
Kimdi süt veren sana, 
Hastalandın ölecektin 
Kim kanat gerdi sana? 
Senin minik başını Avuçlarına alıp 
Gece uykusuz kalıp Kucağında kim salladı 
Ağladın, seninle kim ağladı Annen! 
Sana ilk adımını attıran kimdir
 Konuşmayı öğretti sana bir bir Annen! 
Sen şimdi giderken okula Sefertasını kim hazırlar? 
Kim bakar arkandan yola? 
Sende en çok kimin hakkı var 
Kimdir seni en çok seven Annen! 
Dünyayı hiç değilse bir günlüğüne
 Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar oynasınlar 
Türküler söyleyerek yıldızların arasında 
Dünyayı çocuklara verelim kocaman bir elma gibi 
Verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi 
Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar dünyayı çocuklara verelim 
Bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı çocuklar 
Dünyayı alacak elimizden ölümsüz ağaçlar dikecekler 
NAZIM HİKMET
Anacığım  
—Anneme ve bütün annelere—  
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl  
Kaç geceler bana ninni söylerdi  
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen  
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim,  
hemen Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.  
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl  
Uzun kış geceleri masal masaldı  
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar  
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar  
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.  
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl  
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı  
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi 
 Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi.  
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.  
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl  
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım  
Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan  
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan  
Vefalı ellerinden öperim anacığım.  
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN







Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 1378